آسیا تایمز:عامل تغییر دهنده بازی در سوریه

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیماآسیا تایمز نوشت حمله موشکی اخیر آمریکا به سوریه نشان دهنده فاصله زیاد سیاست دولت ترامپ با دولت اوباما در قبال سوریه است. 

این پایگاه اینترنتی در مطلبی با عنوان «عامل تغییر دهنده بازی در سوریه» نوشت: موضوعی که دائما درباره درگیری در سوریه گفته می شود این است که هیچ راه حل نظامی برای این مشکل وجود ندارد. البته این بدان معنا نیست که اقدام نظامی نمی تواند نقشی داشته باشد. حمله موشکی هفته گذشته آمریکا به سوریه نشان دهنده فاصله زیاد سیاست دولت ترامپ با دولت اوباما در قبال سوریه است. استفاده از سلاح های شیمیایی علیه شورشیان و غیرنظامیان در خاورمیانه (غرب آسیا) پدیده جدیدی نیست و رژیم های سوسیالیست و بعثی عرب از عاملان چنین جنایتی هستند. در دوران جمال عبدالناصر نیروهای مصری از سال 1963 تا 1967 علیه چریک های یمنی و روستائیان دائما از سلاح شیمیایی استفاده می کردند. صدام هم از سال 1983 تا 1991 علیه ایرانیان، کردهای عراقی و اکثریت شیعه عراق از این سلاح ها استفاده می کرد. اما رژیم بشار اسد از همه آنها پیشی گرفته و از کشنده ترین سلاح های شیمیایی در حجم زیاد در خاورمیانه استفاده کرده است. در تاریخ 60 ساله استفاده از سلاح های شیمیایی توسط دولت ها در خاورمیانه (غرب آسیا) یک قدرت، یعنی روسیه، همیشه از عاملان این اقدام حمایت کرده است. در دهه 60 شوروی سابق جلوی محکوم کردن اقدام جمال عبدالناصر علیه یمنی ها را در سازمان ملل گرفت. امروزه مداخله روسیه فراتر از مسکوت کردن بحث در شورای امنیت سازمان ملل و یا ترویج مصونیت دیپلماتیک و قانونی است. ممکن است دولت روسیه خود در حمله شیمیایی اخیر دست داشته باشد. به هر حال اکنون به نظر می رسد که آمریکا می خواهد رویکردش را به گونه ای تغییر دهد که می تواند پیامدهای گسترده ای برای درگیری سوریه به همراه داشته باشد؛ پیامدهایی که برای بشار اسد و دوستانش در روسیه و ایران هم بد خواهد بود. اوباما استفاده از سلاح شیمیایی را فقط خط قرمزی برای بشار اسد دانست که نباید از آن بگذرد. اما وقتی بشار اسد در حمله با گاز سارین به منطقه غوطه در اطراف دمشق در اوت 2013 موجب کشته شدن بیش از 1400 نفر شد که بیش از 420 نفر آنان کودک بودند، موشکهای کروز بر سر نیروهای اسد فرود نیامد. همچنین با وجود توافق با روسیه در اوت 2014 برای از بین بردن 600 تن عامل شیمیایی، بشار اسد و متحدانش در فاصله زمانی ژوئیه 2014 تا پایان دوران ریاست جمهوری اوباما حدود 20 حمله شیمیایی به حلب، ادلب و ریف دمشق انجام دادند. باز داشتن بشار اسد مستلزم اقدام نظامی معتبر است. اقدامی که اکنون دولت ترامپ انجام داد تا ثابت کند می خواهد و می تواند آنهایی را که از خط قرمز عبور می کنند، مجازات کند. اما این رویکرد آمریکا در قبال سوریه یک نقص و ضعف اساسی هم دارد. اکثر قربانیان رژیم بشار اسد با سلاح های متعارف کشته شده اند نه سلاح شیمیایی. اما دولت ترامپ مانند دولت اوباما بر متوقف کردن حملات شیمیایی متمرکز شده است. سیاستگذاران آمریکا به دنبال تاکتیک هایی برای کاهش جنایات جنگی بوده اند نه استراتژی های معتبر برای پایان جنگ. در بحث های دیپلماتیک درباره درگیری سوریه مرتب گفته می شود که این درگیری هیچ راه حل نظامی ندارد. اما این بدان معنا نیست که اقدام نظامی نمی تواند نقشی داشته باشد بلکه برعکس، بدون اقدامی که بتواند توازن نظامی را برقرار کند و توانمندیهای اسد و متحدانش را در زمینه سلاح های متعارف و نامتعارف تضعیف کند احتمالا هیچ راه حل دیپلماتیک و پایداری نخواهد بود.