تحلیل استعفا نامه وزیر دفاع انگلیس

   به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از لندن، تارنمای روزنامه گاردین، به  شرح محور‌ها و تحلیل نامه استعفای ناگهانی جان هیلی پرداخت. هیلی  امروز خطاب به استارمر نخست وزیر انگلیس  نوشت:"من به آنچه در کم‌تر از دو سال به عنوان یک دولت کارگری انجام داده‌ایم افتخار می‌کنم. ما برای رهبری بین‌المللی اوکراین با ائتلاف مشتاقان، قدم برداشته‌ایم".

گاردین افزود: سنت این است که نامه‌های استعفای وزرا با فهرستی از دستاورد‌های شغلی آغاز شود، اما نامه هیلی پیام دیگری داشت - راهی برای تأکید مکرر بر تهدیدات متعدد و متنوعی که بریتانیا با آن مواجه است، و اینکه  چرا بودجه نظامی باید به طور قابل توجهی افزایش یابد.

هیلی در ادامه نامه علاوه بر اوکراین، درباره خواسته‌های بیش‌تر از نیرو‌های انگلیس، درباره  ایران و تنگه هرمز، تهدید روسیه در قطب شمال و تعهد بریتانیا برای کمک به اوکراین در صورت آتش بس مطلب نوشت. به استارمر گفته می‌شود که جهان به طور فزاینده‌ای خطرناک شده است و اکنون زمان تأخیر یا اقدامات ناقص در توجه به توان دفاعی  نیست.

" شما نتوانسته‌اید و خزانه‌داری تمایلی به اختصاص منابعی که ملت برای دفاع از کشور در این زمان افزایش تهدید‌ها نیاز دارد، نداشته است. "

گاردین افزود تنها دویست و پنجاه کلمه کافی است تا به اصل مطلب برسیم. هیلی خاطرنشان کرد که استارمر هم مقیاس تهدید و هم نیاز به بودجه بیش‌تر را بر اساس طرح سرمایه‌گذاری دفاعی (DIP) که قرار بود این هفته ارائه شود، اما اکنون به تأخیر افتاده، تشخیص داده است.

هیلی سپس آنچه را که بسیاری در مرکز سیاسی انگلیس تصور می‌کردند، توضیح می‌دهد - اینکه این تأخیر به دلیل مشاجره با خزانه داری بوده و  ریچل ریوز، وزیر خزانه داری، مانع از رسیدن مبالغی شده است که هیلی می‌خواست. نکته قابل توجه‌تر این است که استارمر "قادر به" جلوگیری از این امر نبوده است. باید به خاطر داشت که هیلی جزو چهار وزیر دولت انگلیس بود که اندکی پس از انتخابات محلی ماه می‌ با نخست‌وزیر صحبت کرد و از او خواست که با توجه به شکست‌های سنگین حزب کارگر، آینده خود را در نظر بگیرد. در این جا، به نظر نمی‌رسد هیلی متقاعد شده باشد که استارمر از آن زمان تاکنون اوضاع را در دست گرفته باشد.

"شما موافقت کردید که تا سال ۲۰۳۵  سه و نیم درصد از تولید ناخالص داخلی را تا زمان بررسی بعدی هزینه‌ها صرف کنید ... این تعهد از حمایت قوی بین حزبی برخوردار خواهد بود".

استارمر نخست وزیر انگلیس متعهد شده است  هزینه‌های دفاعی را از حدود ۲.۴ درصد  فعلی تولید ناخالص داخلی به سه و نیم  درصد تا سال ۲۰۳۵  افزایش دهد. سوال این است که چقدر سری؟  هیلی می‌گوید برای رسیدن به این هدف، این نسبت باید تا سال ۲۰۳۰ به سه درصد افزایش یابد. این شامل چیزی بیش از یک تعهد آینده‌نگرانه و پس از انتخابات است - به معنای تعیین برنامه‌های خاص، از جمله محل تأمین پول و کاهش سایر هزینه‌های کاهش یافته یا افزایش مالیات‌ها برای تأمین مالی آن است.

همه دولت‌ها عادت دارند چنین تصمیمات دشواری را به تعویق بیندازند و بخش عمده‌ای از کار مالی را به سال‌های آخر چنین برنامه‌ای با تاریخ خاص واگذار کنند. اما هیلی می‌گوید با رشد سریع تهدید‌های راهبردی، این بار این کار جواب نخواهد داد.

"هیلی در نامه استعفای خود آورده بودجه دفاعی  در این زمان خطرناک، بسیار کم‌تر از آن چیزی است که برای دفاع و کشور لازم است".

هیلی با نقل قول از سخنان خود استارمر به او می‌گوید که بریتانیا ممکن است در اوایل سال ۲۰۳۰  با حمله روسیه به اعضای ناتو رو‌به‌رو شود. بدون یک طرح سرمایه‌گذاری که سطح تهدید را برآورده کند، او به عنوان وزیر دفاع مجبور به تصمیم‌گیری‌هایی خواهد شد که "می‌تواند کشور را ناامن‌تر کند. "

او خطاب به استارمر نوشته  با توجه به این موضوع، "اکنون چاره‌ای جز ارائه استعفای خود به عنوان وزیر دفاع شما ندارم".

هیلی در نامه استعفای خود همچنین نوشته "برای همه شما در چالش‌های استثنایی که به عنوان نخست وزیر با آن مواجهید، آرزوی قدرت مداوم دارم. "

گاردین در این باره تحلیل کرده که این جمله‌ی ماقبل آخر، ظاهراً هم حمایتی و هم تا حدودی تهدیدآمیز است، با توجه به اینکه "چالش‌های استثنایی" پیش روی استارمر نه تنها از تهدیدات خارجی، بلکه از دشمنان و بدبینان سیاسی داخلی است و هیلی در اردوگاه دوم قرار دارد. آیا دلیل هیلی برای استعفایش واقعی است؟ تقریباً مطمئناً. او به عنوان یک وزیر دفاع عمیقاً متعهد دیده می‌شد، کسی که این دستور را با جدیت زیادی پذیرفت.