محفل ادبی «دایره دیدار» برگزار شد

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما،در این محفل ادبی که اسماعیل امینی، اسدالله امرایی، بهروز آورزمان به همراه شاعرانی دیگر حضور داشتند، از مجموعه شعر «هارمونی سکوت» سروده زینب رازدشت، رونمایی شد.

اسماعیل امینی، شاعر و پژوهشگر ادبی، در این محفل گفت: ما در زندگی روزمره همه از زبان استفاده می‌کنیم؛ ولی این‌طور نیست که همه متخصص زبان باشیم. اظهار نظر کردن درباره زبان نیاز به تخصص دارد.

وی افزود: همه ما دندان و چشم داریم و برای چشم‌درد نزد چشم‌پزشک و برای دندان‌درد نزد دندان‌پزشک می‌رویم و خودمان نمی‌توانیم درباره آنها نظر تخصصی بدهیم. به همین ترتیب برای اظهار نظر درباره زبان هم باید متخصص زبان باشیم. زبان متعلق به ماست، ولی متخصص دارد.

امینی با اشاره به رواج اظهارنظر‌های عمومی درباره زبان، ادامه داد: باب شده که همه فکر می‌کنند متخصص زبان هستند، متخصص تاریخ زبان هستند؛ راحت اظهار نظر می‌کنند و می‌گویند این کلمه را نگو، آن کلمه را بگو. من گاهی یادداشت می‌نویسم و وقتی منتشرشان می‌کنم به من می‌گویند امینی، تو مگر استاد ادبیات نیستی؟ این کلمه‌های عربی چیست که در متن به کار می‌بری؟

این شاعر و پژوهشگر ادبی اضافه کرد: خیلی ساده‌لوحی است این‌جور نگاه کردن به موضوعات. این‌که مثلاً از سر لجبازی با حکومت به‌جای سلام بگوییم درود، نگاه ساده‌لوحانه به زبان است. تازگی‌ها از این ابلهانه‌تر هم شده است. مراسم مذهبی برای میت را که تشییع جنازه می‌خوانند، تبدیل به مسخره‌بازی کرده‌اند. می‌زنند و می‌رقصند. در هیچ‌جای دنیا این کار را نمی‌کنند. هر چیزی آیین مخصوص به خودش را دارد و نمی‌توان سلیقه‌ای با آن برخورد کرد. این کار‌ها به این دلیل است که فضای موجود همه را به شاعر، نویسنده، تحلیل‌گر سیاسی و به همه چیز تبدیل کرده است.

اسدالله امرایی، مترجم و نویسنده، در ادامه این محفل دو داستان کوتاه خواند. داستان نخست «حلزون‌های بوداپست» نوشته زاری فکته، نویسنده مجارستانی داستان دوم «وداع با سقف» نوشته ولادیمیر سوروکین، نویسنده پست‌مدرن روس. وی پس از خواندن این دو داستان درباره استفاده‌های مجاز از زبان بیگانه در ترجمه فارسی چند مثال برای حاضران زد.

رضوان ابوترابی نیز در این محفل گفت: داشتم فکر می‌کردم؛ کاش می‌دانستیم این زبان را اصلا چه کسی ساخته است. چه کسانی آمدند و نشستند و چقدر زحمت کشیدند تا این واژه‌ها را درست کردند که ما امروز به این راحتی حرف می‌زنیم و نظر می‌دهیم.

او ادامه داد: من هیچ تعصبی به زبان ترکی ندارم. به هیچ زبانی هم تعصب ندارم، چون همه زبان‌ها را لازم می‌دانم. نمی‌توانیم این‌قدر دیکتاتور باشیم که بگوییم فقط این زبان، زبان است.

زینب رازدشت، شاعر و خبرنگار حوزه فرهنگ و صنایع فرهنگی در این محفل درباره مسیر انتشار کتاب‌هایش گفت: کار شعر را از سال ۸۷ و «دایره دیدار» شروع کردم. کتاب «هارمونی سکوت» عنوانش از دل اشعار خود کتاب انتخاب شده است.

وی ادامه داد: کتاب قبلی من «رنگین‌کمان را به تنهایی دعوت می‌کنم» را نشر شال‌گردن منتشر کرد. بعد از آن قرار شد شال‌گردن فقط داستان منتشر کند و نشر آماژ که هردو یک مجموعه هستند، فقط شعر چاپ کند. برای همین «هارمونی سکوت» را نشر آماژ منتشر کرد.

رازدشت درباره محتوای مجموعه شعر بیان کرد: محتوای این اشعار عشقی است که از یک سکوت شروع شد و با یک سکوت هم به پایان رسید. هارمونی سکوت برگرفته از یک سکوت عمیق است؛ حرف‌هایی که گفته نشده و در سکوت حل شده. طرح روی جلد هم برگرفته از همان است. چند رنگ به من پیشنهاد دادند و من این رنگ را برای طرح جلد انتخاب کردم.